Een paar jaar geleden begon ik erover na te denken. Waarom leef ik het leven zoals ik dat nu doe?
Ik zal dat nader verklaren, maar moet erop wijzen dat het vandaag mijn 3e stopdag is (met roken), en dat ik moeite heb met concentratie en een lichte hoofdpijn.
Kijk. Je hebt eigenlijk niet veel keuze. Vanaf je geboorte zit je al in de gevangenis. Je krijgt een nationaliteit, en als burger ben je gebonden aan bepaalde wetten. Zo heb je de leerplicht. Je moet vanaf een bepaald jaar naar school, en alle basics die je nodig hebt om een goede werker te worden binnen onze samenleving, worden je aangeleerd. Wat je niet leert op school, is echt kritisch nadenken. Daarna ben je verplicht te werken. Nouja, je kan er enigzins onderuit, maar het wordt je erg moeilijk gemaakt. Je bent ook verplicht om over alles belastingen te betalen. En, als je niet uit een rijke familie komt, dan zijn er nog 2 bindende middelen om je leven naar het systeem te laten leven; namelijk huur en schuld. Ook ben je verplicht om te handelen volgens de principes van het systeem. Daarmee bedoel ik bijvoorbeeld op geld. Want; wie kan in deze tijd nu nog functioneren zonder geld? Dat kan nagenoeg niet. Je kan niks beginnen zonder geld, en dus ben je er afhankelijk van, je bent er een slaaf van. We halen geen geluk meer uit dit leven, en geld is datgene wat dat moet compenseren. We leven niet meer in balans met de natuur, en offeren dit leven op met geld, en door onze hartstochten te vervullen met grotere televisies, auto's en al dat soort shit.
Is dit nu het leven? Kijk om je heen. Ik zie bijna geen blije gezichten. In de tram, bus, op weg naar werk. Ik zie slaven. Ik zie mieren. We hebben het echte leven opgegeven voor een ander leven. Een leven in slavernij, en er zijn slechts een paar mensen die hier echt van profiteren, die zogezegd echt vrij zijn. Ik wil niet doodgaan, levend in 1 of andere stinkflat, alleen maar bullshit gedaand hebbend in mijn leven! En nee, het gaat er niet om waar ik woon of wat voor werk ik doe. Natuurlijk maakt bijvoorbeeld je huis wel een verschil. Maar uiteindelijk gaat het erom dat je hiermee het systeem draagbaarder maakt, maar eigenlijk niks oplost.
Weg van hier
Ik heb een idee in mijn hoofd. Een soort droom, wat ik al jaren heb. Ik verkoop alles wat ik heb. Ik koop het hoofdnodige wat ik nog mis, en ga op pad. Just like that. Gewoon lopen... Ver, door europa, misschien Asië. Door de bergen, door mooie natuur. Zoveel mogelijk proberend om te overleven op wat ik uit de natuur krijg. En (uiteindelijk) de richting van de zon op. Misschien onderweg af-en-toe werkend op het land, bij boeren en dergelijke.
Ik vraag mij af... Is dit typisch vluchtgedrag? Misschien wel. Misschien ook niet. Misschien is het "vluchtgedrag" juist wel het terugkeren naar het veilige systeem... Ik weet dat als ik op oude voet doorga, het leven er in ieder geval niet interessanter op gaat worden. Waarom zou ik de sprong niet wagen. Nu ben ik nog jong genoeg om het aan te kunnen..
Overleven in de natuur; zonder geld
Een ander ding wat ik mij afvraag, en wat mogelijk zelfs een verplichte noodzaak voor mij gaat worden. Leven dicht bij en in de natuur zelf. Overleven zonder geld. Hard werken en genieten van wat je land opbreng; van wat er groeit aan de bomen en er leeft in het bos. Dit is het leven zoals dat bedoeld is, een leven waarin je gelukkiger kan zijn dan in dit systeem. Maar ik realiseer mij ook dat ik zoiets niet alleen zou kunnen doen. Je hebt andere mensen nodig. En daar zit nu uiteindelijk toch een probleem. Want wat je wilt doen; is met gelijkgestemden een eigen community bouwen. Alleen is een perfecte community niet mogelijk; en we hoeven alleen maar naar de geschiedenis te kijken om dat te begrijpen. Waar mensen samenwerken, daar is macht. En waar macht is, is corruptie. Toch kies ik liever voor zo'n soort systeem, dan het huidige waarin ik nu leef. Want dat is werkelijk hopeloos.
Sinds gisteravond weet ik dat er een film bestaat n.a.v. een waargebeurd verhaal, over iemand die ervoor koos om in de natuur te overleven, en te breken met het systeem. Deze film heet "into the wild" en ik ben hem nu aan het downloaden. Ik weet dat de film tragisch afloopt, maar dat terzijde. Anyway, ik zie gelukkig dat ik niet de enige ben die over dit soort zaken nadenkt. Er zijn verschillende mensen over de wereld die plannen hebben om een eigen community op te starten, en te kiezen voor een bestaan in de natuur, en buiten het huidige systeem.
Zie bijvoorbeeld de volgende websites:
http://www.43things.com/things/entries/815962
http://www.myspace.com/leavethesystem
http://www.myspace.com/theeothers
http://www.welcomehome.org/
NB, sommige van dit soort mensen of groepen aabidden de natuur of de zon. Ik houd van de natuur, alleen aanbid ik de natuur zelf niet; ik aanbid haar schepper. Toch heb ik meer respect voor mensen die de natuur aanbidden, dan voor zogenaamde christenen die niet verder kijken dan hun neus lang is. De vraag is, wie uiteindelijk een beter leven leeft. Maar daar kan ikzelf geen oordeel over geven.